O sobie
wtorek, 28 lipca 2009 09:20 | 
Wpisany przez Administrator | 
Urodziłem się w 1966 roku w Byczynie Kluczborskiej. W 1971 roku rozpocząłem naukę w Szkole Podstawowej nr 3 im. Arkadego Fiedlera w Polkowicach. To właśnie w tej szkole zostały ukształtowane moje późniejsze zainteresowania techniczne. Moimi ulubionymi lekcjami były zajęcia z Panem W. Liberskim (fizyka) oraz Panem J. Abramowiczem (technika). Za słuszną radą mojego wychowawcy Pana Włodzimierza Liberskiego kontynuowałem naukę w Technikum Elektronicznym (specjalność: radiotechnika i telewizja) w Zielonej Górze. Po zajęciach wracałem do internatu i całymi godzinami montowałem oraz naprawiałem urządzenia elektroniczne. Uczestniczyłem także w zajęciach koła krótkofalarskiego oraz obozach specjalistycznych, które były organizowane przez szkołę. Znałem alfabet Morse'a- odbierałem i nadawałem 7 grup na minutę. Niestety w 1981 r. służby wojskowe zabrały wszystkie nadajniki. W latach 1985- 1991 r. studiowałem w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze. (kierunek wychowanie techniczne z rozszerzonym programem nauczania informatyki). Jednocześnie pracowałem jako elektronik w Zielonogórskiej Telewizji Przewodowej. W tym czasie poszerzałem swoje zainteresowania techniczne. W ciągu pięciu lat poznałem wielu wspaniałych nauczycieli akademickich (z niektórymi z nich mam zaszczyt pracować obecnie), kolegów oraz żonę Danutę.
W 1994 r. ukończyłem studia podyplomowe: na Akademii Ekonomicznej w Katowicach (specjalność : Informatyka w Szkole). W tym samym roku z wynikiem celującym ukończyłem również studium podyplomowe: Systemy mikrokomputerowe w zarządzaniu- na Akadmii Ekonomicznej we Wrocławiu. W 1997 r. uzyskałem tytuł inżyniera informatyka na Politechnice Zielonogórskiej (specjalność: Przemysłowe Systemy Informatyczne).
W 1990 r. rozpocząłem pracę w Szkole Podstawowej nr 3 w Polkowicach, a w 1993 roku w Zespole Szkół w Polkowicach. Ówczesnym dyrektorem Zespołu Szkół był Pan Włodzimierz Olszewski, który stwarzał każdemu nauczycielowi idealne warunki rozwoju dydaktycznego i zawodowego. Również dyrektor Zbigniew Gołebiowski, wicedyrektor Henryk Krawczyszyn oraz Elżbieta Grabowska sprawili, że praca w Zespole Szkół była niezwykle ciekawa i inspirująca. Zaoowocowało to ukończeniem kursów, specjalistycznych szkoleń, studiów inżynierskich, podyplomowych oraz doktoranckich.
W tym samym czasie ściśle współpracowałem z Miedziowym Centrum Kształcenia Kadr w Lubinie, Subregionalnym Centrum Kształcenia Kadr w Polkowicach oraz Ośrodkiem Szkoleniowym "Nowa Szkoła".
W tym samym czasie ściśle współpracowałem z Miedziowym Centrum Kształcenia Kadr w Lubinie, Subregionalnym Centrum Kształcenia Kadr w Polkowicach oraz Ośrodkiem Szkoleniowym "Nowa Szkoła".
Od 1990 r. jestem właścicielem firmy konsultingowej, która zajmuje się opracowywaniem i wdrażaniem projektów informatycznych, szczególnie dla instytucji edukacyjnych i budżetowych. Niektóre opracowania dotyczyły kompleksowej komputeryzacji oraz integracji systemów informatycznych klasy B2B oraz B2C.
W 1998 roku rozpocząłem studia doktoranckie na Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Informatyki i Zarządzania. 21 grudnia 1999 roku Rada Wydziału Informatyki i Zarządzania zatwierdziła mój temat rozprawy doktorskiej pt. "Komputerowe wspomaganie oceny pracowników przy wykorzystaniu metod wielokryterialnych" . Pierwszym moim promotorem był prof. dr hab. Stefan Chanas. Niestety jego choroba nowotworowa nie pozwoliła na dokończenie doktoratu pod kierunkiem profesora Chanasa. Po śmierci prof. Chanasa Rada Wydziału wyznaczyła mi nowego promotora- prof. dr hab. inż. Edwarda Radosińskiego. Profesor Radosiński skutecznie pokierował pracami związanymi z opracowaniem doktoratu i 27 czerwca 2006 roku po zdaniu komisyjnych egzaminów z organizacji i zarządzania, zarządzania jakością oraz języka angielskiego został mi wyznaczony termin publicznej obrony doktoratu.
Po obronie doktoratu zostałem zatrudniony na stanowisku adiunkta w Dolnośląskiej Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Techniki oraz na stanowisku starszego wykładowcy w Uczelni Zawodowej Zagłębia Miedziowego.
Z dniem pierwszego września 2009 r. zostałem powołany na stanowisko Dziekana Wydziału Nauk Technicznych tej uczelni.
Jeżeli chodzi o karierę naukową, to mogę poszczycić się udziałem w wielu konferencjach naukowych, podczas których wygłosiłem referaty naukowe. Zostały one następnie opublikowane w materiałach konferencyjnych. W dniach 5-8 października 2008 roku reprezentowałem Polskę podczas konferencji naukowej Scientific Information for Society - from Today to the Future, która odbyła się w Kijowie (szczegóły pod adresem www.codata.org).
W dniach 5-7 luty 2007 roku uczestniczyłem również w Międzynarodowej Konferencji Xchange, która odbyła się w Budapeszcie. Konferencja dotyczyła rozwoju rynku IT w Europie Wschodniej. Podczas konferencji były prezentowane najnowsze osiągnięcia takich firm jak: IBM, AMD, SUN, 3com, Zeus Technology.(szczegóły pod adresem http://www.cmpxchange.com oraz www.crn.pl). W dniach 08.04.2010 r. do 23.04.2010 r. uczestniczyłem w misji naukowo - gospodarczej w Hongkongu oraz Chinach. W trakcie pracy zawodowej opracowałem i wdrożyłem projekty kompleksowej komputeryzacji instytucji i firm. Swym zakresem obejmowały one: sieci strukturalne, instalację i konfigurację urządzeń UTM, instalację serwerów wykorzystujących oprogramowanie Novell, Windows 2003, Windows 2008, FreeBSD, Unix. Ponadto ukończyłem wiele szkoleń organizowanych przez takie firmy, jak: Microsoft, IBM, AMD, INTEL, DAGMA.
Na koniec wypada coś powiedzieć o sobie prywatnie i mniej poważnie. Posiadam zainteresowania pozanaukowe i pozazawodowe, do których zaliczyłbym podróże zagraniczne, motoryzację oraz naukę języków obcych. Zainteresowanie motoryzacją, a w szczególności motocyklami pojawiło się w szkole średniej. Pomyślałem sobie, że mężczyzna musi uprawiać sport. Wybór padł na motocykle. Mając 16 lat, kupiłem za samodzielnie zarobione pieniądze motocykl CZ 350. Potem były następne motocykle MZ 250, MZ 150, Jawa 350, Yamaha 600 Fazer i w końcu Yamaha MT-03. W tym miejscu wypada rozwiać mit dotyczący motocyklistów. Mianowicie nie jest prawdą, że motocyklami jeżdżą tylko "dawcy". Wśród nas są biznesmeni, nauczyciele, lekarze, prawnicy, a nawet księża. Jazda motocyklem jest traktowana przez nas jako forma relaksu i odprężenia po trudach dnia codziennego. Samochodowe podróże zagraniczne to kolejne hobby. Wszystkie wyjazdy zagraniczne są spontaniczne i nie są finalizowane przy współpracy z biurami podróży. "Organizacja" polega na zapakowaniu do samochodu niezbędnych rzeczy i podróży w dowolne miejsce, które zostanie zaakceptowane przez wszystkich członków rodziny. Nigdy wcześniej nie rezerwujemy hoteli. Przydatna w takich sytuacjach jest znajomość języków obcych szczególnie języka angielskiego. Przede wszystkim liczy się wielka przygoda!
Zmieniony (sobota, 24 kwietnia 2010 15:30)